Configurar integración

A pantalla «Configurar» (ou “Configuración”, se a integración xa existe) abre o formulario dunha integración concreta. Aquí pegas as credenciais que che dá o outro servizo e comproba que a conexión funciona antes de activala. A ligazón «Integracións» de arriba volve ao catálogo.

1. Estado actual

Cando a integración xa está gardada, o bloque “Estado Actual” amosa se está “Activo”, en “Erro”, “Probando...”, “Sen Configurar” ou “Desactivado”, e a súa “Última Verificación”. Un “Erro” adoita querer dicir que as credenciais caducaron ou son incorrectas: reconfigúraa.

2. Configuración básica e credenciais

En «Configuración Básica» escribe o «Nome da Integración» e escolle o «Ambiente»: «Produción», «Sandbox» ou «Desenvolvemento». Despois, en «Credenciais», pega os datos que dá o outro servizo (claves de API, segredos, tokens, URL de webhooks); cada campo explica debaixo de onde sae. Un segredo xa gardado amósase como “Configurado”: déixao como está para conservalo ou escribe un novo para substituílo. En “Alta de usuarios (SCIM 2.0)”, “Xerar token” crea o token que pegas no teu provedor de identidade; amósase unha soa vez.

3. Gardar, autorizar e probar

Preme «Gardar Configuración». Unha vez gardada aparece “Probar Conexión”: se o resultado é correcto, a integración pasa a “Activo”; se falla, revisa as credenciais. Algunhas integracións (DocuSign, Google, SharePoint) piden antes “Autorizar” nunha xanela emerxente. En Telegram, “Rexistrar webhook” fai que os avisos se poidan vincular coa conta de cada usuario. «Cancelar» sae sen gardar.

4. Documentación e seguinte paso

“Ver Documentación” abre a guía paso a paso desa integración. WhatsApp e Telegram teñen as súas propias guías, cos requisitos de cada plataforma. Nas de mensaxería, ao pé, “Ir a preferencias de notificación” leva a onde cada usuario activa a canle: configurar a integración non envía nada ata entón.